Bayrak HareketiAv. Kadir Kartal Arşivi
Arşiv

ÜÇÜNCÜ KISIM YOKSULLUK VE YOKSULLUKLA MÜCADELE-26

mudafaaihukuk.org.tr· 2019

ÜÇÜNCÜ KISIM YOKSULLUK VE YOKSULLUKLA MÜCADELE-26

ÜÇÜNCÜ KISIM YOKSULLUK VE YOKSULLUKLA MÜCADELE-26

YOKSULLUK

İlkeler

Madde 102-Yoksulluk ve yoksullukla mücadele iktisadi ve sosyal kalkınma sürecinin en önemli konusudur. İktisadi ve sosyal kalkınma çaba ve faaliyetlerinin belirlenen hedeflere ulaşabilmesi, sürdürebilir güç ve imkânlara sahip olabilmesi yoksullukla mücadele düşüncesine, azim ve kararlılığına bağlıdır. Hiçbir iktisadi kalkınma ve büyüme faaliyeti, yoksulluğu engellemeden, tüketmeden ve ortadan kaldırmadan toplumda huzur ve refahı sağlayamaz. Ancak belirli kesimlerin gelirlerini artıran ve yabancı sermaye akımına dayanan ithal tüketimini özendiren ve milli (ulusal) pazarın gelişmesine engel olan sonuçlar doğurur.

Yoksulluk en gelişmiş ve sanayileşmiş ülkeler de dahil olmak üzere dünyanın hemen hemen her ülkesinde önemli bir sorun oluşturmaktadır. Her devlet varlığının devamı ve toplumunun dirlik ve düzenlik içinde sağlıklı, güvenli bir yaşama ulaşması ve refahı için yoksullukla her alanda mücadeleyi veya mücadele etmek zorunluluğunu politikasının ve uygulamalarının en önemli gündem maddesi saymakta veya saymak gereğini duymaktadır.

Ülkemizin en önemli, gerçek ve temel sorunlarından biri yoksulluk, diğeri cehalettir. Biri, diğerinin sebebi ve sonucu olan, birbirlerini üreten, besleyen ve çözümlerini zorlaştıran bu sorunlar, toplumumuzda genel güvensizliğin ve geleceğe olan ümitlerin yokolmasının başlıca nedenleri ve kaynaklarıdır. Bu sorunlar denetim altına alınmadıkça, iktisadi ve sosyal kalkınmada en öncelikli konular sayılıp, çözülmedikçe kişilerin ve toplumun huzur ve refahını sağlamaya imkan yoktur. Yoksulluk ve cehalet sorunları milli varlığımızın devamı, korunup geliştirilmesi için en büyük tehdit ve tehlikeleri oluşturmaktadır. Bu yaklaşımla, yoksulluk ve cehaletle mücadele milli nitelik taşır ve bir “millet sorunudur”.

Yoksulluk Kavramı, bir bütün olarak, toplumda kabul edilebilir asgari yaşam standardını (ölçüsünü) nelerin oluşturduğu konusundaki tercihleri ve beklentileri yansıtır. Bu tercih ve beklentileri, kimlerin, nasıl ve hangi bilimsel ve kabul edilebilir esaslara uygun şekilde tespit edecekleri önemlidir. Yaşamı sürdürebilmek için gerekli olan asgari gıda, barınak ve giyim ihtiyacı, içinde bulunulan topluma, çevreye zamana ve şartlara göre değişir. Bugün ülkemizde geçimlik düzeyde gıda, barınma ve giyim sağlamak, birçok kişi ve hane halkı (aile) için sorun teşkil etmektedir.

İnsan, toplumsal bir varlıktır. İnsan, maddi ve manevi varlığı, çevre ve toplumla ilişkileri ve etkileşimleriyle bir bütündür. İhtiyaçları da insanın temel özelliğine açıklanan bütünü oluşturan unsur ve alanlara göre ortaya çıkar. İstek, beklenti ve tatmini de bu unsur ve alanlar doğrultusunda doğar, gelişir veya karşılanamaz bir duruma gelerek yok olur. İnsan sadece yemek ihtiyacı olan bir varlık değildir. Başta gıda olmak üzere giyim, barınma, sağlık, eğitim, güvenlik, altyapı, kültür, ortak yaşama, çevresi ve toplumla ilişkiler kurma, fikirleri, becerileri, bilgi ve deneyimleriyle tutum, davranış ve eylemleriyle kendi varlığından doğan üretimler yapma ihtiyaçları olan kutsal bir varlıktır.

Yoksulluk, yaşamın gerektirdiği imkânlardan yoksun olma durumu anlamındadır. Yoksulluk ile yaşam ve yaşamı sürdürme için gerekli olan ihtiyaçlardan mahrum olma arasında tam bir bağ vardır.

Yoksulluk çok boyutlu bir niteliğe sahiptir. Bunların başlıcaları :

a- Belirli bir düzeyin altında özel tüketim yapmak,

b-Kişilerin ve hane halkının ihtiyaçlarını sağlamaya yetecek bir gelire sahip olamamak,

c-Asgari yaşam standardının gerektirdiği temel ihtiyaçların karşılanabilmesi için yeterli miktarda geliri elde edememek,

ç-Asgari yaşam standardına erişememek, maddi mahrumiyetler sonucu kaynaklara ve üretim etmenlerine erişememek,

d-Kamusal mal ve hizmetlerden yeterince yararlanamamak,

e-Toplumsal hayattan, toplumsal etkinliklerden dışlanmak,

f-Onur ve saygınlığın yitirilmesi tehdidiyle karşı karşıya kalmak gibi durumlardır.

Asgari gıda, konut, sağlık, eğitim ihtiyaçlarını karşılamak için yeterli gelir, araç, donanım ve imkanlarının olmaması sonucu ortaya çıkan yoksulluk, istihdamın yetersizliği (iş ve hizmet alanlarında çalışma) ve değişik türden ayrımcılığın uygulanması oranında artar. Buna “Yoksullaştırma Olgusu” denir. Bu durumda kişi, karar alma mekanizmalarından dışlanır. Siyasi sürece, iş hayatına, kültürel hayata katılımı kısıtlanır ve süreklilik kazanır. Sonuçta “yoksulluk” toplumsal bir tehdit ve tehlike oluşturur. Denetim altına alınması, ortadan kaldırılması gereken “milli bir sorun” durumuna gelir.

Hedefler

Madde 103-Partimizin “Yoksulluk ve Yoksullukla Mücadele” konularındaki hedefleri aşağıdadır:

a-Her Türk vatandaşını özgüven içinde, insanlık onur ve saygınlığına yakışır bir yaşama hakkına ve bu yaşamını sürdürme imkan ve şartlarına sahip kılacak iktisadi ve sosyal kalkınma planları yapmak ve uygulamak.

b-Kişilerin ve toplumun refah, huzur ve mutluluğunu arttıracak siyasi, sosyal, iktisadi, kültürel, bilim ve teknoloji alanlarında politikalar üretmek, bu politikaları toplumda şuurlaştıracak, kalıcı kılacak önlemler almak.

c-Yoksulluğun her çeşidini ve değişik her niteliğini denetim altına almak, yoksulluğu tüketmek ve ortadan kaldırmak.

ç-Yoksulluğun,çaresizliğin,sömürünün, yoksulluğun ve benzeri tehditlerin üretiminde ve sürdürülmesinde başlıca neden ve etken olan cehaletin her türü ile mücadele etmek, yok edilmesini sağlamak.

d-“Yoksul Bırakma” - “Güçsüz Kılma” - “Toplumda Dışlama” - “Her fırsatta ve her alanda sömürme” düşünce, tutum ve davranışlarını, girişimlerini, siyasi, iktisadi ve kültürel kuvvet ve etkinliklerle mücadele etmek, bunları etkisiz kılmak, denetim altına almak.

e-Toplumda gereken özen gösterilmemiş, yeterli bakım ve yardım ulaştırılamamış tek bir mutlak yoksul bırakmamak,

f-Toplumda iktisadi ve sosyal dayanışmayı sürekli kılmak, yaygınlaştırmak, bu konuda gereken hukuki önlemleri almak, uygulanan önlemleri geliştirmek, Vakıflar, Dernekler ve Sivil Toplum Örgütleri ile işbirliği yapmak.

g-Tarihi ve kültürel mirasımızı, zenginliklerimizi, milli ve toplumsal değerlerimizi koruyup geliştirerek “Yoksulluk Kültürü”nün etkinliğine ve yayılmasına son vermek.

ğ-Toplam gelirin artışına paralel olarak gelirin adil ve kabul edilebilir şekilde dağıtılmasını sağlamak.

h-Adil bir vergi düzeni kurmak ve sürekli kılmak.

ı-Göç olgusunu önlemek.

Politikalar

Madde 104-Partimizin “Yoksulluk ve Yoksullukla Mücadele” konusundaki hedeflerine ulaşabilmek için izleyeceği politikalar şunlardır:

a-Yoksullukla Mücadele Politikaları’nın üç cephesi (yönü): Partimizin yoksullukla mücadele politikaları üç cephede yürütülecektir. Bunlar:

  1. Kişi ve toplumun refah, huzur ve mutluluğunu sağlayacak (Refah Artışını) politikalar ve uygulamaları sürekli hale getirerek “Genel Yoksulluk” denetim altına alınacak, tüketilecek, etkisiz duruma getirilecektir.

2) Cehaletle her alanda mücadele edilerek, cehaletin yoksulluğu, yoksulluğun cehaleti üretip, yaşatmasına engel olunacaktır.

3) Mutlak yoksulluk yaşayan vatandaşlara doğrudan ve dolaylı devlet desteği öngören politika ve hukuki düzenlemeler üretilirken kamu dışında kalan özel kuruluşlarda özendirilecek ve desteklenecektir.

b- Partimizin yoksullukla mücadelede üreteceği politikalarda temel görüş ve yaklaşımı:

1) Sürdürülebilir iktisadi ve sosyal kalkınmayı kesinlikle gerçekleştirmek.

2) Yoksulluğu denetim altına almak, tüketmek, etkisiz hale getirip, ortadan kaldırmaktır.

c- Partimiz açıklanan temel görüş ve mücadele alanlarından İktisadi ve Sosyal Kalkınma politikaları çerçevesinde:

1) Kalkınmada hızı düşük veya etkinlik sağlayamayan bölgelerin geliştirilmesine,

  1. Gelişmekte olan sanayi bölgelerinde ve özellikle KOBİ lerin varlık gösterdiği yer ve alanlarda yeni faaliyet ve iş alanlarının desteklenmesine,

  2. Genç nüfusun daha kolay istihdamını sağlayacak her türlü önlemlerin alınmasına,

4) Tarımın bilgi ve teknolojiyle donatılıp tam bir modernizasyonuna, yeni üretim teknik ve çeşitlerinin uygulanmasına; tarımla uğraşanların kişisel gelirlerinin artırılmasına,

5) Yoksul kırsal alanların desteklenmesine,

  1. Uzun süreli işsizlere yardıma,

7) Her alanda mukayeseli üstünlüğü sağlayacak “Milli Pazarı” güçlendirecek, ihracat imkânlarını artıracak mal ve hizmetlerin üretilmesine,

8) Adil gelir dağılımını ve adil bir vergi düzenini gerçekleştirmeye,

9) Tüm Kamu Kurum ve Kuruluşlarının iktisadi ve sosyal kalkınmada kendilerine düşen görev ve sorumlulukları tam ve kesintisiz yerine getirmelerine,

10)Nerede ve ne konumda olurlarsa olsunlar kamu hizmetlilerinin yoksullukla mücadelede yardımcı, kolaylaştırıcı, yönlendirici, dayanışmacı bir tutum ve davranışlar göstermelerine, ilişkin politikalar üretilecek ve uygulanacaktır.

ç- Partimiz Yoksulluk ve Cehaletle Mücadelesinde temel politikası Eğitim ve Öğretim’dir. Bu politikada izlenecek ilkeler:

1) Genellik ve eşitlik.

2)  Eğitim hakkı.

3)  Fırsat ve imkan eşitliği.

4) Eğitimde süreklilik (yaşam boyu eğitim).

  1. Mesleki bilgi.

6) İstihdam’dır.

Bu ilkeler doğrultusunda Partimiz:

a) Eğitim yatırımlarında eşitliği,

b) Eğitim programlarında yoksul kişilerin çocuklarına her türlü imkan ve fırsatın tanınarak, eğitimlerini arttırmayı,

c) Yaşam boyu öğrenme fırsat eşitliğini,

ç) İstihdamın arttırılmasını ve özellikle genç işsizliği önlemeyi,

d) Herkese bilgi ve iletişim teknolojisi imkânını hazırlamayı ve bu donanımı sağlamayı,

e) Eğitimden yoksun bırakılmışlara eğitim ve öğretimin her düzeyinde ikinci bir şans kullanmalarını sağlamayı,

f) Eğitim ve öğretim sistemlerini yaşam boyu öğrenme ilkesi doğrultusunda yeniden düzenlemeyi,

g) Öğrencilerin başarısızlık ve deneyimsizliklerini ortadan kaldıracak önlemleri almayı,

ğ) Eğitim ve öğretimde kalite ve etkinliğin artırılmasını ve geliştirilmesini esas alan yol ve yöntemleri uygulamayı,

h) Tüm okullara (eğitim ve öğretim sistem, düzey ve kademelerine) girişleri kolaylaştırmayı esas alan politikalar üretecek ve uygulayacaktır