Madde 28- Şuur (Bilinç), kişinin kendisini ve çevresini tanıma yeteneğidir. Kişinin kendi varlığını, varoluş nedenlerini, çevresini algılamasından, kavramasından ve anlamasından sonra bu doğrultuda tutum, davranış ve eylemlerde bulunmasıdır. Şuur bir anlamda kişinin varlığının farkına varması ve bu varlığın neler yapıp, yapamayacağı hakkında bir düşünce sürecine girmesidir. Kişinin ancak bu süreç sonunda alacağı tutum, tavır ve davranışlar ve girişeceği eylemler “şuurlu tutum ve davranışlar” – “şuurlu eylemler” – “şuurlu tavırlar-tepkiler” şeklinde kabul edilir ve tanımlanır. Şuur, en kısa tanımı ile “Kişinin, kendini bilme duygusudur.”
Şuur, toplumsal bir üründür. İnsanın yaşama biçimlerinin bir ürünüdür ve bu yaşama biçimlerini yansıtır. Şuur, dil ile sımsıkı bağlıdır. Dil olmaksızın şuur da olmaz, çünkü düşünce de dile bağlıdır. Kişi ana dili ile düşünerek, şuura erer. Yabancı bir dil, o yabancı dilin bağlı olduğu esastan ayrılmaz. Yabancı bir dil ile düşünmek çeviri de kullanılır ama hiçbir şekilde şuurlaşma kaynağı olamaz.
Şuur, bilgiyle, deneyimle gelişir. Vicdanın, ahlâkın, erdemin varlığı da ancak bu şuura bağlıdır.
Milli Şuur, birey ve topluma göre değişir. Milli şuur, bireyin içinde doğup, yaşadığı veya katıldığı milletin varlığını, varoluş nedenlerini, bu varlığın korunup, devamı, geliştirilip, bekası için nelerin gerekip, gerekmediğini, kendisine düşen hizmet ve görevlerin neler olduğunu akla, bilgiye dayanan duygularla algılaması, kavraması, anlaması ve bu doğrultuda davranış ve eylemlerde bulunmasıdır. Milleti oluşturan kişiler arasındaki milli bağlar ve milli şuurlaşmadır. Millet olmanın en önemli şartı da bu milli şuurun varlığının daima canlı ve sürekli bilgiyle donatılarak korunmasıdır.
Türk Milleti’nde “Milli Şuur”, Türklüğün en derin güven kaynağı, en engin övünç dayanağı olduğuna inanmaktır. Binlerce yıllık Türk tarihi ve kültürü bu inancın sayısız örneklerini ortaya koymuştur. Milli Şuur, “Ben Bir Türk’üm” – “Ne Mutlu Türk’üm” diyebilmektir.
Bugün, “Milli Şuur”, yıllarca uygulanan politikalar, dışarıdan gelen propaganda ve küresel uygulamalar sonucunda özgüvenini yitirme noktasına gelen Türk evlâdının yeniden dirilme, kendisine güvenme ve güçlenme inancıdır. “Türklüğümüzün bütün asalet ve soyluluğunu, insan severliğini ve gücünü tanımak ve tanıtmaktır.”